Wigilijny wiersz

Królowa Śniegu koronczarka
Bielą Wigilię przystroiła
Choinki jak ze strojną czapą
Wychodzą na puszysty dywan

W domach ważony żur i barszcz
Za progiem już kolęda
Opłatek krąży z rąk do rąk
Kolacja i Pasterka

Jezus się rodzi w każdym z nas
Choć zawierucha czasem w duszy
Przy wspólnym śpiewie piękny czas
Niejedno serce wzruszy